Pozytywny Portal Psychologiczny - Psychologia i zycie
Strona Główna
Człowiek
Temperament
Osobowość
Emocje
Umysł
Inteligencja

Psychologia i życie
Związki
Dzieci
Stres
Zdrowie
Praca

Kontrola emocji

Indywidualna kontrola emocji może odbywać się w różnych momentach powstawania i ekspresji emocji. Chyba najbardziej wczesnym etapem jest po prostu poszukiwanie lub uniknie sytuacji mogących wywoływać określone emocje. Natomiast gdy już dojdzie do wyzwolenia emocji kontrola może dotyczyć radzenia sobie z emocjami poprzez zrozumienie ich i wykorzystanie w działaniu. Szczególną uwagę przykłada się do kontroli negatywnych emocji, która może polegać na przedefiniowaniu sytuacji problemowej, czy też szukaniu rozwiązań. Takie formy działania są przejawem świadomej kontroli procesów emocjonalnych, które mogą też być kontrolowane nieświadomie przez. np mechanizmy obronne. Taka kontrola jest jednak automatyczna i raczej trudno ją utożsamiać z samokontrolą. Samokontrola może także dotyczyć wpływu na reakcje fizjologiczne organizmu.

Kolejną kwestią związaną z samokontrolą emocji jest kontrola ich ekspresji i zachowań z nimi związanych. Na ile można kontrolować komunikację niewerbalną, ekspresje mimiczną, na ile można powstrzymywać się od zachowań wywoływanych emocjami ? Czy takie działania mają jakieś skutki ??

Dla procesów samokontroli emocjonalnej szczególne znaczenie ma uświadamianie sobie emocji oraz tego jak one powstają. Bardzo duże znaczeni ma też korzystanie z języka i różne sposoby samouspokajania się, czy też samoinstruowania. Wiele badań pokazywało, że takie oddziaływania mogą nawet znacznie obniżyć poziom nadpobudliwości psychoruchowej u dzieci. Co ciekawe kontrola emocji za pomocą wyższych procesów poznawczych, myślenia okazała się bardziej skuteczna od technik nastawionych tylko na kontrolę pobudzenia fizjologicznego, aczkolwiek najlepsze efekty dawało łączenie tych dwóch sposobów.

Zdolność do samokontroli emocji oraz ich ekspresji pojawia się stopniowo w trakcje rozwoju. Małe dzieci nie są jeszcze zdolne do niej i np. gdy otrzymują prezent z którego nie są zadowolone mogą to okazywać. Starsze dzieci przyswajają sobie pewne normy kulturowe, które nakazują aby okazywać w takich sytuacjach zadowolenia, aby nie sprawić przykrości innym. Wiele badań było przeprowadzanych na dzieciach w sytuacjach pokusy. W sytuacjach takich dzieci miały albo powstrzymywać się od jakiś zachowań (np. zjedzenia słodyczy), albo koncentrować się na jakimś zadaniu i nie rozpraszać. Okazało się, że sposoby samokontroli są aktywnymi procesami na które wpływ mają emocje, sposoby kierowania uwagi oraz samoinstruowania się. Pozytywne stany emocjonalnie pozytywnie wpływały na samokontrolę. Odwracanie uwagi także, zwłaszcza skupianie się na innych pożądanych obiektach skuteczniej wpływało na powstrzymywania się od jakiś zachowań. W przypadku samoinstrowania się okazało się także, że powstrzymywania się od jakiś zachowań nie wynika tylko z koncentracji na pożądanym zachowaniu, ale także na aktywnym przeciwstawianiu się bodźcom rozpraszającym.

Idea kontrolowania, czy też regulowania emocji pojawia się w teorii inteligencji emocjonalnej. Jednakże teoria ta zakłada, że najlepsza regulacja emocji zachodzi w stopniu umiarkowanym. Jako, że emocje pełnia funkcje informacyjne próby manipulowania emocjami w stopniu przekreślającym ich wartość jest nawet zaprzeczeniem idei inteligencji emocjonalnej.

Poza tym tak naprawdę jesteśmy tylko w stanie kontrolować część z procesów emocjonalnych. Badania nad ekspresją mimiczną pokazały, że kontrolować można ekspresje w którą zaangażowane są mięśnie twarzy nad którymi ma się kontrolę. Część mięśni jednak nie podlega takiej kontroli. Na tej zasadzie można odróżnić uśmiech autentyczny od udawanego. W uśmiechu udawanym zmienia się ułożenie tylko ust, w uśmiech autentycznym dodatkowo zaangażowane są mięśnie w okół oczu. Podobnie prawa połowa twarzy w większym stopniu związana z lewą półkulą jest bardziej podatna na kontrole ekspresji niż lewa połowa twarzy w większym stopniu związana z prawą półkulą.

W ciekawy sposób kwestie kontroli emocji postrzega Joseph LeDoux. Uważa on, że stopień kontroli emocji zależy od rodzaju systemu reakcji. Pierwszy system, biologiczny, jest charakterystyczny dla całego gatunku. Emocje powstałe na bazie tego systemu są w małym stopniu kontrolowane. W większym stopniu kontrolować można emocje powstałe na bazie systemu, w którym dużą role odgrywają wyższe ośrodki mózgu, kora mózgowa. Ten system jest już w większym stopniu zindywidualizowany i związany ze świadomością i zdolnością dokonywania wyborów. Tak czy inaczej pierwszy system nawet jeżeli wywołuje niektóre emocje w sposób automatyczny i niekontrolowany to i tak późniejsza ich obróbka przebiega także w korze mózgowej związanej także z myśleniem. Na badaniach Josepha LeDouxa w dużym stopniu opierał się Daniel Goleman wyjaśniając (w książkach Inteligencja emocjonalna i Inteligencja społeczna) mechanizmy reagowania emocjonalnego. Używał terminów droga niska i wysoka. Przedstawiał też dane wskazujące, że droga wysoka może mieć wpływ na drogę niską, której indywidualny rozwój też może dotyczyć. Te dwa systemy niekiedy nazywane są także systemem automatycznym i refleksyjnym.


Kontrolowanie (tłumienie) ekspresji emocji - badania Roberta Levensona




Rozwój
Uczenie się
Inteligencje Wielorakie
Inteligencja emocjonalna
Inteligencja społeczna
Umiejętności społeczne
Komunikacja
Twórczość

Psychologia Pozytywna
Psychologia pozytywna
Miłość
Mądrość
Szczęście

Logowanie
Nazwa Użytkownika

Hasło



Zapomniane hasło?
Wyślemy nowe, kliknij TUTAJ.

Tomasz Zaręba 2007
Copyright © 2006
Design by: d4u.hut2.ruPowered by PHP-Fusion © 2003-2005641518 Unikalnych wizyt

Załóż : Własne Darmowe Forum | Własną Stronę Internetową | Zgłoś nadużycie