Pozytywny Portal Psychologiczny - Psychologia i zycie
Strona Główna
Człowiek
Temperament
Osobowość
Emocje
Umysł
Inteligencja

Psychologia i życie
Związki
Dzieci
Stres
Zdrowie
Praca

Humanistyczne podejście do osobowości

Reakcją na deterministyczne psychoanalityczne i behawioralne idee w psychologii było podejście humanistyczne. O ile ludzkie życie według psychoanalityków było zdeterminowane przez nieświadome treści i konflikty, a według behawiorystów przez działające bodźce i wyuczone wcześniej reakcje to psycholodzy humanistyczni skupiali się na osobie, jednostce, która posiada potrzeby, podejmuje decyzje i która może się rozwijać.

Podejście humanistyczne początkowo było bardziej ideologiczne niż naukowe jednakże w ten sposób zwrócono uwagę na wiele aspektów, które później były bardziej precyzyjnie i rzetelnie badane (np. schematy "Ja", podmiotowość, odkrywanie siebie, wrażliwość na siebie i na innych - samoświadomość i empatia, motywacja wewnętrzna, twórczość). Bardziej ideologiczny charakter wynikał też z podstawowych założeń dotyczących np. poznania człowieka. Psychologowie humanistyczni przekładali rozmowę o biernym, nieingerującym ale osobowym charakterze nad bezosobowe metody eksperymentalne polegające na manipulacji i kontroli.

Do głównych prekursorów i przedstawicieli psychologii humanistycznej należą Carl Rogers i Abraham Maslow. Obydwoje byli przekonani, że człowiek jest z natury dobry, że natura ludzka jest dobra i że należy ją odkrywać. Dużą wagę przykładali do rozwoju, samorealizacji i autentyczności.

Carl Rogers przykładał szczególną uwagę do prywatnego świata jednostki, świata doznań, który nazywał polem fenomenologicznym. Uważał, że sama znajomość sytuacji nie wystarcza i że, to właśnie poznanie tego obszaru umożliwia poznanie człowieka. To jak ktoś widzi, postrzega, odczuwa, interpretuje rzeczywistość wpływa na to jak się zachowuje. Ważna częścią tego pola fenomenologicznego według Rogersa jest pojęcie Ja (self-concept), które rozwija się przez interakcje ze środowiskiem. Rogers zakładał, że klimat sprzyjający, czy też pobudzający rozwój powinien zawierać trzy czynniki: szczerość, akceptację i empatię. Na tych właściwościach oparł swoją koncepcję terapii skoncentrowanej na kliencie. W przeciwieństwie do psychoanalizy była to niedyrektywna terapia oparta przede wszystkim na wrażliwości. Ogólny klimat psychologi humanistycznej sprzyjał też rozwojowi grup uwrażliwiających, w których ludzie mogli rozwijać wrażliwość wobec siebie i innych.

Abraham Maslow szczególnie interesował się potrzebami i motywacją oraz osobowością ludzi samorealizujących się. Stworzył hierarchiczną teorie potrzeb, często przedstawianą w formie piramidy. „Piramida” owa składa się z wielu kategorii: u jej podstaw leżą potrzeby fizjologiczne, następnie potrzeba bezpieczeństwa, potrzeba przynależności i miłości, godności i szacunku i — na szczycie piramidy — potrzeba transcendencji. Warunkiem zaspokajanie potrzeb wyższego rzędu było zaspokojenie potrzeb podstawowych. Niższe potrzeby rozumiał jako potrzeby braku. Zaspokojenie ich prowadzi do redukcji napięcia motywacyjnego, niezaspokojenie do schorzeń. Zaspokojenie potrzeb wyższego rzędu, zwanych też przez Masłowa „metapotrzebami”, wzbogaca osobowość. Niezaspokojenie tych potrzeb prowadzi natomiast do „metachorób” (depresja, nerwice egzystencjalne), bądź do „metapatologii” (apatia, alienacja, cynizm).

Maslow także prowadził badania osób, które uważał za samorealizujące się. Oto niektóre z cech jakie były charakterystyczne dla takich ludzi:
- akceptują siebie i innych
- są spontaniczne, aczkolwiek rzadko wykazują skrajną niekonwencjonalność
- bardziej niż na sobie koncentrują się na problemach
- lubią samotność i dystans wobec rzeczywistości, dzięki któremu starają się patrzeć obiektywnie
- bardziej trafnie, mniej projekcyjne, postrzegają rzeczywistość i innych ludzi, w bardziej relatywny sposób rozpatrują różne kwestie
- są do jakiegoś stopnia niezależni od kultury, w której żyją
- posiadają głębokie przyjaźnie, zwykle z niewieloma osobami
- posiadają niezłośliwe, bardziej filozoficzne poczucie humoru
- są kreatywne
- doświadczają mistycznych przeżyć, przez Maslowa zwanych doświadczeniami szczytowymi




Rozwój
Uczenie się
Inteligencje Wielorakie
Inteligencja emocjonalna
Inteligencja społeczna
Umiejętności społeczne
Komunikacja
Twórczość

Psychologia Pozytywna
Psychologia pozytywna
Miłość
Mądrość
Szczęście

Logowanie
Nazwa Użytkownika

Hasło



Zapomniane hasło?
Wyślemy nowe, kliknij TUTAJ.

Tomasz Zaręba 2007
Copyright © 2006
Design by: d4u.hut2.ruPowered by PHP-Fusion © 2003-2005629728 Unikalnych wizyt

Załóż : Własne Darmowe Forum | Własną Stronę Internetową | Zgłoś nadużycie