Pozytywny Portal Psychologiczny - Psychologia i zycie
Strona Główna
Człowiek
Temperament
Osobowość
Emocje
Umysł
Inteligencja

Psychologia i życie
Związki
Dzieci
Stres
Zdrowie
Praca

Inteligencja a osiągnięcia życiowe

Popularność badania inteligencji i IQ wiązała się w bardzo dużym stopniu z możliwością oceniania i mierzenia inteligencji i na tej podstawie przewidywania życiowych sukcesów. Zebrano wiele danych wskazujących, że osoby o wysokiej, czy też bardzo wysokiej inteligencji lepiej radziły sobie w życiu, odnosiły większe sukcesy. Czasami jednak zauważano, że zbyt wysoka inteligencja, podobnie jak i twórczość, czasami może nie służyć przystosowywaniu do określonych warunków. Jednakże, jak zauważa to profesor Edward Nęcka, nie wynika to z tego, że osoba taka nie rozumie określonych zadań i wymogów środowiska, ale że je kontestuje. Odrzuca je, ponieważ nie podziela ich, nie utożsamia się z takimi zasadami uważając je za np. szkodliwe lub barbarzyńskie. Przeważnie jednak inteligencja sprzyja przystosowaniu. Często można spotkać się z twierdzeniami, że inteligencja ogólna najbardziej jest związana z sukcesami szkolnymi, że poza szkołą to właśnie inteligencja emocjonalna odgrywa decydującą rolę itp. Twierdzenia takie raczej nie są prawdziwe. Nawet w edukacji i uczeniu się oprócz inteligencji bardzo duże znaczenie odgrywają inne czynniki, takie jak chociażby systematyczność. Bardzo dużą rolę odgrywają także czynniki motywacyjne i zainteresowania.

Aby usystematyzować wiedzę dotyczącą życiowych osiągnięć i zdolności, czy też talentów, Abraham Tannenbaum zaproponował psychospołeczną koncepcję, w której skład wchodziło pięć elementów: zdolności ogólne, zdolności specjalne, pozaintelektualne warunki jednostki, czynnik środowiskowy oraz czynnik losowy.

Pierwszy element odnosi się właśnie do zdolności ogólnych. Odpowiedni poziom inteligencji ogólnej jest warunkiem koniecznym, choć niewystarczającym w rozwoju talentu i życiowych osiągnięć. Drugi element dotyczy zdolności specjalistycznych, które także ukierunkowują rozwój. Można powiedzieć, że te dwa elementy odpowiadają zdolnościom ogólnym i specjalnym w dwuczynnikowej teorii inteligencji Spearmana. Trzeci element odnosi się do pozaintelektualnych właściwości jednostki. Należą do nich kondycja fizyczna, zdrowie psychiczne, a także czynniki motywacyjne, wytrwałość, systematyczność. Wszystko to, co może charakteryzować jednostkę, a nie jest ściśle związane z inteligencją. Temperament, osobowość, twórczość itd. Przez czynnik środowiskowy rozumie się odpowiednie i sprzyjające interakcje ze środowiskiem. Chodzi tu o rodzinę, szkołę, rówieśników czy różnego rodzaju instytucje kulturalne. Bez wsparcia środowiska i sprzyjających warunków trudno mówić o rozwoju i sukcesach. Nie należy też zapominać o czynniku losowym, który trudno badać i kontrolować. Czynnik losowy przejawiać się może na różne sposoby. Spotkanie odpowiednich osób, znalezienie się w odpowiednim miejscu i w odpowiednim czasie, czy też nawet błahe, nieprzewidywalne zdarzenia mogą dostarczyć inspiracji i przyczynić się do rozwoju talentów i osiągnięcia sukcesów życiowych.

Jak więc widać inteligencja ogólna może być ważna, ale jest tylko jednym z wielu czynników, które mają wpływ na rozwój i osiągnięcia życiowe.




Rozwój
Uczenie się
Inteligencje Wielorakie
Inteligencja emocjonalna
Inteligencja społeczna
Umiejętności społeczne
Komunikacja
Twórczość

Psychologia Pozytywna
Psychologia pozytywna
Miłość
Mądrość
Szczęście

Logowanie
Nazwa Użytkownika

Hasło



Zapomniane hasło?
Wyślemy nowe, kliknij TUTAJ.

Tomasz Zaręba 2007
Copyright © 2006
Design by: d4u.hut2.ruPowered by PHP-Fusion © 2003-2005635683 Unikalnych wizyt

Załóż : Własne Darmowe Forum | Własną Stronę Internetową | Zgłoś nadużycie